سایت آزمون دکتری ‌( www.PhdAzmoon.Net ) – عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه فردوسی تقویت دانشگاه‌های جامع کشور را ضروری دانست و گفت: باید بیشتر بر دانشگاه‌های جامع متمرکز شد تا سهم پژوهش در تولید ناخالص ملی افزایش یابد.

کلاس دانشگاه
دکتر مهدی نجف‌زاده در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به ضرورت تقویت دانشگاه‌های جامع ، اظهار کرد: هزینه‌ای که صرف مراکز آموزش عالی می‌شود باید به دانشگاه‌های معتبر اختصاص داده شود.
وی دانشگاه فردوسی را یکی از دانشگاه‌های جامع کشور تلقی و بیان کرد: در راستای سیاست‌های وزارت علوم، تحقیقات و فناوری مبنی بر برنامه‌ محوری دانشگاه‌ها، این دانشگاه از مدت‌ها قبل به تبیین برنامه‌های خود پرداخته و تمام دانشکده‌ها را ملزم کرده تا طبق این برنامه پیش روند و برنامه‌های خود را نیز ارائه دهند.
عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه فردوسی با بیان اینکه جایگاه دانشگاه فردوسی در رنکینگ ملی مطلوب است، ادامه داد: این دانشگاه در منطقه شرق کشور دانشگاه مادر محسوب شده و یک نقطه استراتژیک است و در عین حال نقطه کانونی شرق کشور بوده و از این لحاظ نقش بسیار حائز اهمیتی دارد.
نجف‌زاده خاطرنشان کرد: دانشگاه فردوسی باید به عنوان حلقه اتصال دو گفتمان شرق و غرب انجام وظیفه کند، یعنی بتواند به عنوان یک قطب علمی در شرق کشور بین کشورهای همسایه شرقی از جمله افغانستان، پاکستان، ترکمنستان و هند با کشورهای  غربی و اروپایی اتصال برقرار کند.
وی با اشاره به معضلاتی که در منطقه شرق کشور وجود دارد، تصریح کرد: این منطقه از کشور تقریبا از نظر صنعتی نسبت به قسمت‌های مرکزی و غربی کشور عقب‌مانده‌تر است. سیاست‌های فعلی دولت مبنی بر این است که این شهرها نیز همپای سایر شهرهای کشور از رشد کافی برخوردار شوند. در این زمینه دانشگاه فردوسی نقشی تعیین‌کننده داشته و می‌تواند به منظور نقطه کانونی برای پیوند صنعت و دانشگاه و توسعه آن در منطقه شرق کشور مطرح باشد.
استراتژی افزایش کمی موسسات آموزش عالی اشتباه است
نجف‌زاده با اشاره به فعالیت مراکز بیشمار آموزش عالی در کشور یادآور شد: من به عنوان یک فعال دانشگاهی کاملا موافق تعطیلی این مراکز هستم. استراتژی ما در تاسیس این مراکز از ابتدا اشتباه بوده است.
عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه فردوسی بیان کرد: با توجه به اینکه ایران از نظر صنعت قدرتمند نبوده و از لحاظ کشاورزی نیز مستعد نیست، در نتیجه جوانان به دانشگاه‌ها روی می‌آوردند که این مهم نیازمند اقدام جدی برای سامان‌دادن به مسائل مربوط به آنان بود. در این شرایط توسعه کمی دانشگاه‌ها تدبیری بود که اندیشیده شد اما نتیجه مطلوبی به همراه نداشت.
عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه فردوسی توسعه بی‌رویه دانشگاه‌ها را استراتژی غلطی تلقی و افزود: با وجود اینکه ۶۳ درصد دانشگاه‌های معتبر در ایالات متحده آمریکا وجود دارند و ۸ دانشگاه بزرگ در این کشور واقع شده، سیاست‌ها مبنی بر ورود همه افراد به دانشگاه نیست. در ایران نیز باید بررسی می‌شد که چه اندازه از جوانان نیازمند تحصیل در رشته‌های مختلف هستند. نباید تمام افراد به دنبال تحصیلات دانشگاهی روند زیرا در این صورت موسسات تولیدی و کارخانه‌جات با کمبود نیروی انسانی مواجه می‌شوند.
وی با اشاره به اینکه گرایش بیشتر شرکت‌کنندگان کنکور سال جاری به رشته‌های پزشکی بوده است، خاطرنشان کرد: با وجود اینکه برای ساخت و توسعه کشور مهم‌ترین مساله توجه  و تقویت مشاغل مهندسی است اما می‌بینیم که این مشاغل اقبال خود را در بین جوانان از دست داده‌اند، در حالی که رشته‌های مهندسی چرخ صنعت یک کشور را می‌چرخانند. بنابراین لازم است تا در این زمینه آسیب‌شناسی جدی صورت گیرد.
نجف‌زاده با بیان اینکه استراتژی‌های مختلف نمی‌توانند مجزا از یکدیگر عمل کنند، بیان کرد: یک پروسه طولانی‌مدت لازم بود تا با سرمایه‌گذاری‌های خارجی چرخه اقتصاد و صنعت قدرتمند شود، روابط با کشورهای دیگر بیشتر شده و تولید ناخالص داخلی نیز افزایش یابد. برای تحقق این مسائل استراتژی درازمدت لازم است و باید آموزش عالی را به سمت توسعه هدفمند برد. در حال حاضر بسیاری از موسسات آموزش عالی ایجاد شده از کیفیت کافی برخوردار نبوده و عملا با توجه به کاهش جمعیت، باید تعطیل شوند.
عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه فردوسی اضافه کرد: به عقیده من تعداد کثیری از موسسات آموزش عالی فعلی باید تعطیل شوند زیرا این مراکز راهی برای پیوند صنعت و دانشگاه ایجاد نکرده و تنها مسکنی موقتی برای خانواده‌ها و جوانان است.
وی در خصوص واکنش دانشگاه‌های جامع به ازدیاد مراکز آموزش عالی یادآور شد: دانشگاه فردوسی و به طور کلی دانشگاه‌های جامع باید تقویت شوند و همان هزینه‌ای که صرف هزینه‌های مراکز آموزش عالی شده، باید صرف دانشگاه‌های معتبر جهانی شود. در ایالات متحده آمریکا حدود ۳۰ یا ۴۰ درصد دانشجویان خارجی در حال تحصیل هستند که علت آن را تنها می‌توان در قوت دانشگاه‌های جامع  آن کشور دانست.
نجف‌زاده ادامه داد: سیاست آموزش عالی باید مبتنی بر این باشد که دانشگاه‌های جامع از نظر بودجه به وضعیتی برسند که بتوانند در رنکینگ‌های جهانی جایگاه خود را ارتقا دهند. به جای اینکه در هر کوچه و خیابان یک دانشگاه ایجاد کنیم، باید بر دانشگاه‌های جامع متمرکز شویم تا سهم پژوهش را در تولید ناخالص ملی افزایش دهیم.
عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه فردوسی اظهار کرد: استراتژی‌ها باید به سمت توسعه‌محور بودن دانشگاه‌ها بازگردد؛ به طور مثال سیاست اخیری که در دانشگاه فردوسی مبنی بر تحصیل دانشجویان خارجی در این دانشگاه اجرا می‌شود، باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد و از این ظرفیت استفاده بیشتری کرد.
 تقلب علمی به یک مساله جهانی تبدیل شده است
وی  در خصوص مساله تقلب علمی در دانشگاه‌ها افزود: تقلب علمی یک مساله ملی نبوده و اکنون به یک مساله جهانی تبدیل شده که به واسطه تسهیلات موجود در زمینه ارتباطات، این مساله گسترش یافته است.
نجف‌زاده با اشاره به اینکه در گذشته کتابخانه یک فضای فیزیکی خاص بود، عنوان کرد: در حال حاضر با افزایش سرعت در فضاهای ارتباطی استفاده از منابع تحقیقاتی و پژوهشی بسیار آسان شده و  دسترسی به ژورنال‌ها و کتاب‌ها نیز سهولت یافته است.  از طرف دیگر افزایش سرعت در فضاهای ارتباطی موجب شده این مسایل و تغییرات خیلی زودتر برملا شود. ممکن است در قرن‌های چهارم و پنجم هجری نیز چنین تخلفاتی روی داده باشد اما چون دسترسی زیادی نبوده، هیچ‌گاه برملا نشده است.
عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه فردوسی این دانشگاه را در  برخورد با مساله تقلب علمی بسیار توصیف و عنوان کرد: هیات‌های ممیزی در دانشگاه بر این مساله نظارت کافی دارند. براساس این نظارت  بسیاری از مقالات نوشته شده که فاقد ارزش علمی بوده در نظر گرفته نمی‌شود.
وی با تاکید بر لزوم گسترش اخلاق حرفه‌ای در حوزه آموزش اضافه کرد: به عقیده من سیاست‌ها باید بر گسترش اخلاق حرفه‌ای متمرکز باشد و توسعه این مهم در زمینه پژوهش و تحقیق نیز در دستور کار قرار گیرد و سازوکاری برای جلوگیری از بروز این تقلب‌ها تدوین شود. در حال حاضر معاونت پژوهشی دانشگاه باید بر این مساله نظارت کافی داشته باشد.
ضرورت بازنگری رشته‌های تحصیلی توسط ذی‌نفعان علمی
وی در خصوص مساله بازنگری در رشته‌های تحصیلی یادآور شد: بازنگری در دروس وظیفه دانشگاه و اساتید در تمام مقاطع است و در همه دانشگاه‌های دنیا اتفاق می‌افتد. بسیاری از سرفصل‌ها مربوط به سال‌های گذشته بوده و اکنون که در دوره جهانی شدن هستیم، این سرفصل‌ها باید با شرکت مستقیم اساتید دانشگاه و ذی‌نفعان علمی در ایران به‌روز شود.
نجف‌زاده ادامه داد: اتخاذ سیاست‌های به‌روزرسانی نه تنها به هدفمند کردن استراتژی در زمینه تحصیلات کمک می‌کند، بلکه موجب حرکت در جهت سیاست‌های اصلی که توسعه محتوا در دانشگاه‌هاست می‌شود. این به‌روزرسانی باید مبتنی بر شاخص‌های مختلف باشد. اگر تغییرات از بالا بوده و به صورت دستور این بازنگری صورت گیرد، مانع ایجاد خلاقیت در دانشگاه‌ها خواهد شد.