محققان دانشگاه MIT حسگرهای وایرلس ارزان قیمتی ساختند که قابلیت تشخیص عوامل شیمیایی سمی را دارد.

به گزارش پی اچ دی آزمون به نقل از ایسنا به نقل از پایگاه اینترنتی دانشگاه ام آی تی، محققان این دانشگاه حسگرهای ارزان قیمتی را از تغییر شیمیایی مواد نانولوله کربنی ساخته اند که گوشی‌های هوشمند و سایر وسایل وایرلس را قادر می­‌سازد تا میزان گازهای سمی را شناسایی و ردیابی کنند. محققان امیدوارند با استفاده از این حسگرها، اتیکت‌­های کم هزینه و سبک و قابل ردیابی با امواج رادیویی را طراحی کنند که برای امنیت شخصی مورد استفاده قرار بگیرد.

سربازان یا کسانی که اطراف محیط‌های مستعد نشت مواد شیمیایی خطرناک کار می­کنند می‌توانند این اتیکت‌ها را به لباس خود متصل کنند و به سرعت متوجه وجود سلاح‌های شیمیایی شوند.

این ابزار کوچک که از یک کارت اعتباری هم سبک تر است سیگنال­‌هایی را می­‌فرستد که با گوشی‌­های هوشمند و تکنولوژی­های ارتباط نزدیک قابل دریافت است.

این حسگرها گازهای سمی کمتر از ۱۰ واحد بر میلیون را در زمانی کمتر از پنج ثانیه شناسایی می­‌کند. درواقع عملکرد آن با دستگاههای دقیق آزمایشگاهی مثل کروماتوگراف و طیف سنج که بسیار گران هستند و احتیاج به نیروی ماهر دارند، برابری می­‌کند.

هرکدام از این حسگرها به اندازه یک سکه پنج سنتی هزینه دارد و کمابیش از هر یک گرم نانو لوله کربنی می توان چهار میلیون حسگر ساخت و در دسترس همه قرار داد.

در سالهای اخیر حسگرهای وایرلس ارزان قیمت دیگری تولید شده بود که فاسد شدن گوشت و رسیده بودن میوه‌­ها را تشخیص می­‌داد. این حسگرها نیز از تغییر شیمیایی نانو لوله‌های کربنی ساخته شده بودند و می‌توانستند مانند اختراع حاضر، پس از قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی خاص دچار تغییرات الکتریکی شوند.

قدم بعدی این محققان، آزمایش حسگرها در محیط شیمیایی واقعی در خارج از آزمایشگاه است که توزیع بیشتری دارد و بخصوص برای ردیابی، سخت تر قابل شناسایی است.

امید آن می­‌رود که در آینده، اپلیکیشن موبایلی ساخته شود که بتواند اندازه گیری های دقیق تری از قدرت سیگنال ها ارائه دهد. تغییرات این سیگنال‌­ها به معنی شدت و ضعف تمرکز گازهای سمی است.