دانشمندان ناسا بر این گمان هستند که میدان مغناطیسی فوق قوی ناهید با محو شدن آب از این سیاره مرتبط است.

به گزارش پی اچ دی آزمون به نقل از ایسنا به نقل از اسپیس، سیاره ناهید از شباهت زیادی در اندازه و میزان گرانش به زمین برخوردار است. اما این سیاره که دومین عضو منظومه در نزدیکی به خورشید است،‌ عنصر بنیادی آب را در این مقایسه از دست داده است.

به گفته دانشمندان،‌ ناهید زمانی از اقیانوس سطحی برخوردار بوده است اما با دمای سطحی بیش از ۸۶۰ درجه فارنهایت، جای تعجب نیست که سطح این سیاره امروزه کاملا خشک باشد. اما این آب‌ها به کجا رفته‌اند؟

آب این اقیانوس‌ها احتمالا تبخیر شده و به جو ناهید منتقل شده است. اما جو ضخیم این سیاره نیز به شکل اسرارآمیزی خشک است.

فشار جو ناهید ۱۰۰ برابر بیشتر از جو زمین بوده اما این لایه بیرونی سیاره، از ۱۰ هزار تا ۱۰۰ هزار بار آب کمتر برخوردار است.

بر اساس تحقیق تازه‌ای که در مجله Geophysical Research Letters منتشر شده، میدان الکتریکی بسیار قدرتمندی که در اطراف سیاره ناهید قرار گرفته، ممکن است متهم این پرونده باشد.

به گفته محققان، این میدان به قدری نیرومند است که می‌توانسته آب جو سیاره را به فضا بفرستد.

در سناریوی دانشمندان، آب از سطح ناهید به بخار تبدیل و به جو بالایی سیاره منتقل شده است که در آنجا، نور خورشید به تجزیه مولکول‌های آب به یون‌های هیدروژن و اکسیژن پرداخته است. یون‌های هیدروژن می‌توانند به سادگی از گرانش سیاره که جو را در نزدیکی خود نگهداشته، فرار کنند. اما یون‌های اکسیژن سنگین‌تر بوده و نمی‌توانند به آسانی به فضا بگریزند.

به گفته محققان، هر سیاره‌ای بخاطر برخورداری از یک میدان الکتریکی ضعیف و همچنین میدان گرانشی، از یک جو در اطراف خود برخوردار است. در حالیکه گرانش، جو را در نزدیکی سیاره نگه می‌دارد، میدان الکتریکی، جو بالایی را به بیرون هل می‌دهد.

اما برای اینکه یون‌های اکسیژن بتوانند از گرانش فرار کنند، این میدان الکتریکی باید از قدرت کافی برخوردار باشد.

یافته‌های جدید نشان می‌دهد که میدان الکتریکی بسیار قدرتمندی در اطرف سیاره ناهید قرار دارد که حداقل پنج تا ۱۰ برابر قوی‌تر از میدان اطراف زمین است.

محققان از یک طیف‌سنج الکترونی نصب شده در ابزاری بر روی کاوشگر ونوس اکسپرس استفاده کردند. آنها در زمان نظارت بر جریان الکترون‌ها در جو خارجی ناهید دریافتند که این ذرات با سرعت مورد انتظار به خارج جو حرکت نمی‌کنند.

این یافته‌ها می‌تواند در جستجو برای سایر جهان‌های خارج منظومه شمسی نیز کاربرد داشته باشد.