دانشمندان انگلیسی مدلی ایجاد کرده‌اند که می‌تواند شیوع بیماری‌های مشترک بین انسان و دام را با استفاده از تغییرات در رشد جمعیت، آب‌وهوا و استفاده از زمین پیش‌بینی کند.

میکروسفالی، عارضه احتمالی ناشی از ویروس زیکا

به گزارش پی اچ دی آزمون به نقل از سرویس علمی ایسنا به نقل از یاهو، بیماریهای مشترک بین دام و انسان، انواع نشات گرفته از حیات وحش یا احشام مانند زیکا و ابولا هستند که به انسان نیز منتقل می‌شوند.

این تحقیق که توسط کالج دانشگاهی لندن رهبری شده، مدل جدید را به عنوان یک پیشرفت عظیم در درک جامعه علمی از چگونگی انتشار بیماریها از حیوانات به انسان توصیف کرده‌اند.

به گفته دانشمندان، این مدل می‌تواند به آماده‌سازی و واکنش به شیوع بیماری‌ها و همچنین سیاستگذاری‌های ناشی از آن کمک کند. این مدل همچنین می‌تواند به قانونگذاران در بررسی اختلال‌هایی که طرح‌های مبتکرانه در محیط زیست ایجاد می‌کنند، کمک کند.  برای مثال قانون‌گذاران می‌توانند در ارزیابی تاثیر تبدیل جنگلها به زمین‌های کشاورزی از نظر انتقال بیماری‌های حیوانات به انسان‌ها کمک کنند.

این مدل همچنین از پتانسیل برآورد عواقب تغییرات آب‌وهوایی بر بیماری‌های مختلف برخوردار است.

در میان بیماری‌های عفونی نوظهور، حدود ۶۰ تا ۷۵ درصد بین انسان و حیوان مشترک هستند. بیماری‌های شایع کنونی مانند زیکا و ابولا از حیوانات وحشی نشات گرفته‌اند. تنها خفاش‌ها از ویروس های مشترک مختلفی با انسان برخوردارند که قابل انتقال هستند. تب لاسا و تب دره لیفت نیز از جمله بیماری‌های مشترک بین انسان و حیوان هستند که در حال حاضر هزاران نفر را مبتلا کرده و انتظار می‌رود به دلیل تغییرات در محیط زیست گسترش یابد.

در این تحقیق، محققان به بررسی ۴۰۸ منطقه شیوع تب لاسا در غرب آفریقا از سال ۱۹۶۷ تا ۲۰۱۲ پرداختند. ویروس لاسا باعث تب همراه با خونریزی می‌شود که در برخی موارد می‌تواند مرگبار باشد.

آن‌ها به جمع‌آوری داده‌ها به همراه بازدهی محصولات، تغییرات در کاربرد زمین، بارندگی، دما و همچنین دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی پرداختند.

این مدل به محققان اجازه داد تا احتمال برقراری ارتباط بین حیوانات ناقل عفونت و انسان را برآورد کنند. این کار همچنین به آن‌ها اجازه داد تا خطر شیوع بیماری را تخمین بزنند.

محققان دریافتند که تا سال ۲۰۷۰، تعداد افراد مبتلا ممکن است به دلیل افزایش نرخ جمعیت و تغییرات آب‌هوایی از ۱۹۵ هزار به ۴۰۶ هزار نفر افزایش یابد.

این تحقیق در مجله Methods in Ecology and Evolution منتشر شده است.