رییس پژوهشکده هوا خورشید دانشگاه فردوسی مشهد با بیان این که از ۳۴ میلیارد تومان اعتبارات طرح کلان ملی ساخت توربین‌ بادی مگاواتی تنها ۲ میلیارد تومان آن محقق شده است، گفت: در صورتی که اعتبارات این طرح محقق نشود، به اهداف مورد نظر در این زمینه نائل نخواهیم شد.  

دکتر احد ضابط در گفت‌وگو با خبرنگار علمی ایسنا با اشاره به طرح کلان مصوب شورای عالی عتف در زمینه طراحی و ساخت توربین‌های مگاواتی، افزود: عنوان این طرح کلان، «توسعه فناوری و ساخت توربین‌ مگاواتی ملی (ساخت نمونه ۲ مگاواتی) است.

وی با تاکید بر این که دانشگاه فردوسی مشهد در این طرح مجری محوری و دانشگاه صنعتی شریف مجری همکار تعیین شده است، ادامه داد: مطالعات این پروژه ملی انجام شده است، ولی به دلیل کمبود اعتبارات به نظر می‌رسد که طبق برنامه نتوانیم به اهداف این طرح دست یابیم.

ضابط تصریح کرد: برای اجرای این طرح مبلغ ۱۸.۵ میلیارد تومان در نظر گرفته شده بود و در بازنگری آن اعتبارات لازم برای اجرا ۳۴ میلیارد تومان تعیین شد؛ ولی تاکنون از این میزان تنها ۲ میلیارد تومان آن از طرف شورای عالی علوم، تحقیقات و فناوری محقق شده است.

وی با اشاره به فعالیت‌های انجام شده در کشور در زمینه توربین‌های بادی خاطر نشان کرد: علاوه بر توربین ساخته شده در پژوهشکده هواخورشید دانشگاه فردوسی مشهد، در پژوهشگاه نیرو یک توربین بادی ۲ مگاوات از نوع ژنراتور القایی دو سو تغذیه (DFIG) طراحی شده است و شرکت مپنا نیز برنامه تولید توربین‌های ۲.۵ مگاواتی از نوع DFIG با گیربکس دوربالا را در دستور کار دارد.

رییس پژوهشکده هواخورشید دانشگاه فردوسی مشهد اضافه کرد: جهت گیری صنعت توربین‌های بادی در دنیا به سمت نسل جدید توربین‌ها از نوع توربین‌های بدون گیربکس با ژنراتور PM در حرکت است؛ چراکه بیشترین خرابی‌ها ناشی از گیربکس است و توربین ۲۵۰ کیلواتی پژوهشکده هواخورشید یک توربین دور متغیر با گیربکس دومرحله‌ای دور متوسط است که به توربین‌های بدون گیربکس نزدیکتر است.

به گفته این محقق، یکی از اهداف پژوهشکده هواخورشید دانشگاه فردوسی مشهد طراحی و ساخت توربین‌های بدون گیربکس است. 

به گزارش پی اچ دی آزمون به نقل از ایسنا، توربین بادی به توربینی گفته می‌شود که برای تبدیل انرژی جنبشی باد به انرژی مکانیکی به کار می‌رود که در دو نوع با محور افقی و با محور عمودی ساخته می‌شود. توربین‌های بادی کوچک برای کاربردهایی مانند شارژکردن باتری‌ها و یا توان کمکی در قایق‌های بادبانی مورد استفاده قرار می‌گیرند، ولی توربین‌های بادی بزرگتر با چرخاندن ژنراتور، به عنوان یک منبع تولید انرژی الکتریکی بشمار می‌روند.

نخستین ماشینی که با استفاده از نیروی باد به حرکت درآمد، چرخ بادی هرون (ریاضیدان و مهندس یونانی) بود؛ ولی نخستین آسیاب بادی عملی، در سده ۷ میلادی در سیستان ساخته شد. پیدایش آسیاب‌های بادی در اروپا مربوط به سده‌های میانه است.

در سال ۲۰۰۴ میلادی (۱۳۸۴) تنها ۲۵ مگاوات از ۳۳ هزار مگاوات برق تولید شده در ایران با استفاده از انرژی بادی تولید شده بود؛ ولی در سال ۲۰۰۶ میلادی (۱۳۸۶) سهم برق تولید شده در ایران با استفاده از انرژی بادی به ۴۵ مگاوات رسید و ایران از این لحاظ در رتبه ۳۰ دنیا قرار گرفت که به نسبت سال ۲۰۰۵ رشد ۴۰ درصدی را نشان می‌دهد.

در سال ۲۰۰۸ میلادی (۱۳۸۷) نیروگاه بادی منجیل (در استان گیلان) و بینالود (در استان خراسان رضوی)، ظرفیت ۸۲ مگاوات برق را داشته‌اند. ظرفیت برق بادی در ایران در سال ۲۰۰۹ میلادی ۱۳۰ مگاوات ساعت بوده‌ است.

رکورد بیشترین توان، از آن توربین یک شرکت آلمانی با توان نامی ۷٫۵۸ مگاوات است که عنوان بزرگترین توربین بادی جهان را دارد. شرکت‌های مختلفی در حال تحقیق و ساخت بر روی توربین بادی با توان ۱۰ مگاوات هستند، ولی هنوز چنین توربین بادی ساخته نشده‌ است.

توربین بادی شرکت‌آلمانی با بیشترین رکورد تولید توان