1440310629227_Nadimi-1.jpg

سایت آزمون دکتری ( www.PhdAzmoon.Net ) –  دانشمند جوان حاضر در جمع یک درصد دانشمندان برتر جهان، از کمبود بودجه‌های پژوهش و مدیریت نادرست در دانشگاه‌ها انتقاد کرد و گفت: اگر کشورهای توسعه یافته می‌توانند پژوهش‌های خود را به محصول تبدیل کنند و در نهایت کسب ثروت داشته باشند، به این دلیل است که بودجه‌های بسیار عظیمی را برای پژوهش صرف می‌کنند؛ اما در ایران علاوه بر کمبود بودجه،‌ مدیریت صحیح در این حوزه وجود ندارد.

دکتر نیما رضایی، دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران در گفت‌وگو با خبرنگار پژوهشی ایسنا، با انتقاد از بی‌توجهی به پژوهش‌های پایه در دانشگاه‌ها اظهار کرد: باید بپذیریم کشور ما در حوزه پژوهش یکسری عقب ماندگی‌هایی دارد. در واقع پژوهش از زمانی که خشت‌های اولیه آن برداشته می‌شود تا به یک ساختمان منظم تبدیل شده و به عنوان یک محصول در نظر گرفته شود، باید مراحلی را طی کند؛ بویژه در اجرای پژوهش‌های کاربردی و محصول‌محور باید بررسی کرد که آیا خشت‌های اولیه آن درست برداشته شده است یا خیر.

وی در ادامه تصریح کرد: اگر کشورهای توسعه‌یافته می‌توانند پژوهش‌های خود را به محصول تبدیل کنند و در نهایت کسب ثروت داشته باشند، به این دلیل است که بر خلاف کشور ما، بودجه‌های بسیار عظیمی را برای پژوهش‌های پایه صرف می‌کنند. بنابراین اگر ما بدون توجه به پژوهش‌های پایه و اصولی، انتظار تولید ثروت از علم را داشته باشیم، به هدف نخواهیم رسید.

این دانشمند برتر جهانی، پژوهش‌ها را به دو نوع کاربردی و پایه تقسیم‌بندی کرد و گفت: اینکه همه تحقیقات را به دید پژوهش‌های کاربردی نگاه کنیم و خلق ثروت داشته باشیم، امکان‌پذیر نیست. در واقع پژوهش‌های پایه و کاربردی باید در کنار یکدیگر مورد توجه قرار بگیرند. یعنی ابتدا باید بخش عمده‌ای از بودجه را به پژوهش‌های علوم پایه و زیربنایی اختصاص دهیم و در نهایت انتظار داشته باشیم این بررسی‌ها در یک بازه زمانی مشخص به ثروت تبدیل شوند.

معاون پژوهشی مرکز تحقیقات نقص ایمنی در کشور میزان بودجه‌های پژوهشی در دانشگاه‌ها را بسیار ناچیز دانست و اظهار کرد: متاسفانه بودجه‌های پژوهشی اختصاصی دانشگاه‌های کشور به اندازه‌ای ناچیز است که نمی‌توان انتظار داشت پژوهش‌های کاربردی و محصول محور صورت گیرند، بطوری‌که گاه این بودجه‌ها به اندازه پژوهانه یک استاد یا پژوهشگر در یکی از کشورهای توسعه یافته است.

مشاور امور بین‌الملل معاونت آموزشی وزارت بهداشت، نوع نگرش به تحقیق را مشکل دیگر پژوهش در کشور عنوان کرد و گفت: نوع نگرش نسبت به تحقیق و پژوهش در کشور ما بسیار اشتباه است، به طوری‌که بسیاری از پژوهشگران پژوهش را تنها به تولید مقاله و انتشار آن در یکی از مجلات خارجی خلاصه می‌کنند، در حالی که هدف از پژوهش جواب دادن به سؤالات است و اگر هدف به درستی انتخاب شود، مقالات تولید شده به ثروت تبدیل می‌شوند؛ اما اگر هدف مشخص نباشد، آینده آن نیز مشخص نخواهد شد.

وی در ادامه با تاکید بر این‌که بسیاری از صنایع در ایران به دنبال خلق تکنولوژی نیستند، خاطرنشان کرد: در حال حاضر ارتباط بین صنعت و دانشگاه بسیار ضعیف است، اگر چه این ارتباط باید از دو طرف ایجاد شود؛ اما نقش صنعت در این زمینه بسیار مهم است. باید توجه کرد که صنعت تا چه اندازه توانسته پژوهش‌ها را به سمت خود سوق دهد و به دنبال پژوهشگران باشد.

به گفته دانشیار جوان دانشگاه علوم پزشکی، در حال حاضر ضعفی اساسی در ارتباطات صنعتی با دانشگاه‌ها وجود دارد که نتوانستند تعامل خوبی با یکدیگر برقرار کنند؛ صنایع مستقل عمل می‌کنند و به جای خلق تکنولوژی، بیشتر به دنبال تکنولوژی‌های وارداتی هستند، به همین دلیل پژوهشگران نیز به دانشگاه‌ها محدود می‌شوند.

این نخبه جوان کشور با بیان این‌که بودجه‌های پژوهش در کشور به خوبی مدیریت نمی‌شوند، تاکید کرد: معتقد نیستم که در کشور پول وجود ندارد؛ در واقع مدیریت خوبی در حوزه پژوهش کشور وجود ندارد، بطوری‌که بودجه‌های پژوهشی بطور مشخص و با شفافیت توزیع و مدیریت نمی‌شوند. بنابراین باید برنامه‌ریزی دقیق‌تری در حوزه توزیع بودجه‌های پژوهشی کشور صورت بگیرد تا بر اساس آن افرادی که هدف متعالی و مشخصی از تحقیق دارند، از این بودجه‌ها سهم بگیرند.

متخصص ایمونولوژی و فلوشیپ ایمونولوژی بالینی و پیوند مغز استخوان در پایان به روش عملیاتی کردن شعار سال (اقتصاد مقاومتی، اقدام و عمل) در حوزه پژوهش اشاره کرد و گفت: سال‌ها است که در حوزه پژوهش «اقتصاد مقاومتی» معنا پیدا کرده است، اما بودجه‌ها باید به سمت افراد، مراکز و دانشگاه‌هایی سوق یابند که اهل پژوهش و تحقیق هستند. متاسفانه توزیع مناسبی در بودجه‌های پژوهشی کشور صورت نمی‌گیرد؛ فردی که حتی یک مقاله پژوهشی ننوشته است، می‌تواند بودجه‌های کلان پژوهشی بگیرد اما فردی که در طول یک دهه سابقه نوشتن چند صد مقاله علمی دارد، نمی‌تواند به راحتی بودجه دریافت کند.