1462593410931_14.jpg

سایت آزمون دکتری ( www.PhdAzmoon.Net ) –  محققان دانشگاههای کمبریج و راکفلر با همکاری دکتر علمی همتی بریوانلو به تازگی از پرورش جنین انسان در آزمایشگاه برای نزدیک به دو هفته خبر داده‌اند که دستاوردی نویدبخش در درمان باروری، درمان سلول بنیادی و درک پایه‌ای از چگونگی شکل‌گیری انسان به شمار می‌رود.

به گزارش پی اچ دی آزمون به نقل از سرویس علمی ایسنا، این یافته‌ها در کنار اینکه پنجره‌ای به سوی نخستین گامها در تولید یک انسان گشوده، همچنین می‌تواند در تحقیقات موازی به توضیح سقط جنین زودهنگام و دلیل نرخ بالای شکست در لقاح مصنوعی کمک کند.

این تحقیق همچنین برای نخستین بار نشان داد که جنین‌های تازه شکل‌گرفته انسان می‌توانند بیش از چند روز در خارج از رحم مادر رشد کنند که پیش از این غیرممکن به نظر می‌رسید.

اگرچه این نتایج موفقیت‌آمیز با قوانین ملی و اصول اخلاقی در تعارض است. تاکنون قانون ۱۴ روز که بر اساس آن، جنین‌های انسان نمی‌توانند بیش از دو هفته در آزمایشگاه پرورش داده شوند، مورد چالش قرار نگرفته بود زیرا محققان نتوانسته بودند بیش از آن جنین‌ها را زنده نگهدارند.

در این آزمایش، محققان مجبور شدند جنین‌ها را از بین ببرند تا از این حد عبور نکنند. این یافته‌ها در مجلات Nature و Nature Cell Biology منتشر شده است.

تقریبا دانشی در مورد چگونگی اتصال سلول‌های بلاستوسیت که از یک تخمک بارور ظهور می‌کنند، به رحم برای آغاز شکل‌گیری جنین وجود ندارد.

دکتر بریوانلو، از مولفان این تحقیق از دانشگاه راکفلر اظهار کرد: این بخش از رشد انسان موسوم به “کاشت” تا پیش از این کاملا ناشناخته بود.

وی و همکارانش پس از کار بر روی موش‌ها، یک سوپ شیمیایی و چارچوب را برای تکرار فرآیند شرایط آزمایشگاهی بر روی انسان تولید کردند. آن‌ها توانستند سیستمی را بسازند که کاملا آنچه را که در زمان کاشت انسان رخ می‌دهد، تکرار می‌کرد.

همانطور که امید می‌رفت، بلاستوسیست‌ها رشد کرده و به انواع مختلف سلول تکثیر شدند که در نهایت منجر به رشد جنین و جفت آن می‌شود. اما بر خلاف تجربیات پیشین که در آن‌ها رشد به ندرت بیش از هفت روز ادامه می‌یافت، این جنین‌ها به نمایش قابلیتی غیرمنتظره در خودسازماندهی پرداختند.

بریوانلو در بیانیه‌ای اظهار کرد: به طرز شگفت‌انگیزی حداقل تا ۱۲ روز اول، رشد بطور عادی در سیستم جنین‌ها در نبود کامل مادر رخ داده است. پیش از این تصور می‌شد که این دگرگونی در خارج از رحم مادر دوام نمی‌آورد.