4.5-24.jpg

سایت آزمون دکتری ( www.PhdAzmoon.Net ) –  عضو هیات‌ علمی دانشگاه شهید چمران اهواز با بیان این‌که تمرکز فناوری در یک‌جا خطرناک است، گفت: اگر تحقیقات هسته‌ای حداقل در ۱۰ دانشگاه برتر یا مادر کشور انجام شود و به این دانشگاه‌ها مأموریت داده شود که روی موضوعات مشخصی در زمینه‌ هسته‌ای ‌فعالیت کنند، تحقیقات دانشگاه‌ها می‌تواند طی چند‌سال با هم لینک شده و در نهایت به تولید یک محصول یا فناوری منجر شود.

دکتر محمد صبائیان در گفت‌وگو با خبرنگار علمی ایسنا منطقه خوزستان، اظهار‌کرد: بدون شک همه حق استفاده از انرژی هسته‌ای را دارند و این فناوری نیز کاربردهای زیادی در داروسازی، پزشکی، تحقیقات نفتی، علمی همچنین در زمینه انرژی دارد.

وی افزود: ما علاوه بر انرژی هسته‌ای به تکنولوژی‌های دیگری نیز مانند‌ لیزر، میکرو‌الکترونیک‌، نانو الکترونیک و… نیاز داریم و نباید این تمرکز بر فناوری هسته‌ای به شکلی باشد که جلوی پیشرفت فناوری‌های دیگر را بگیرد و ‌ وقت و هزینه‌ای برای آن‌ها باقی نماند؛ چرا که به‌طور مثال اگر بخواهیم راکتور بسازیم، به تکنولوژی‌های دیگر نیز نیاز است.

عضو هیات‌ علمی دانشگاه شهید چمران اهواز گفت: اگر در آینده بخواهیم با استفاده از فناوری هسته‌ای عمل گداخت هسته‌ای را که فرایندی پیچیده‌تر و ‌دشوارتر از شکافت هسته‌ای است، انجام دهیم به تکنولوژی‌های دیگر مانند‌ الکترونیک، لیزر، شتاب‌دهنده‌های مغناطیسی‌، ابررساناها و … نیاز است؛ فکر می‌کنم باید به‌صورت همزمان تکنولوژی‌های مختلف را در کشور ارتقا بخشیم تا در همه‌ شاخه‌های علمی، کشوری قدرتمند باشیم، چه در غیراین‌صورت در آنچه که می‌خواهیم بسازیم، موفق نخواهیم بود.

صبائیان در خصوص علل موفقیت در بومی‌سازی فناوری هسته‌ای تصریح کرد: مهم‌ترین عامل خودباوری است، هرکس در هر جای دنیا اگر می‌خواهد در کار پژوهشی موفق باشد، اول باید خودباوری داشته باشد. در زمینه‌ فناوری هسته‌ای ملت ما به این خودباوری رسید و یک عزم ملی و برنامه‌ای منسجم در این راه برای ما وجود داشت که از علل عمده‌ موفقیت در دستیابی به این دانش و فناوری است.

وی با بیان این‌که در دنیای آینده، ما نفت و گاز نخواهیم داشت و انرژی هسته‌ای در جهان آینده از اهمیت بالایی برخوردار خواهد بود، گفت: زمانی که نفت تمام شود، مجبور می‌شویم هرچه بیشتر از انرژی هسته‌ای استفاده کنیم. فکر می‌کنم ما در آینده این توانایی را داریم که به سمت فناوری برتر هسته‌ای که همان همجوشی است، پیش برویم که این فناوری در حال حاضر تنها در چند کشور وجود دارد.

این استاد دانشگاه تصریح کرد: اگر در همه‌ دانشگاه‌ها یا حداقل ۱۰ دانشگاه برتر یا مادر کشور تحقیقات هسته‌ای انجام شود و به این دانشگاه‌ها مأموریت داده شود که روی موضوعات مشخصی در زمینه‌ هسته‌ای ‌فعالیت کنند، تحقیقات دانشگاه‌های مختلف می‌تواند طی چند سال با هم لینک شده و در نهایت به تولید یک محصول یا فناوری منجر شود.

صبائیان تصریح کرد: اگر دانش و فناوری هسته‌ای بین استان‌های مختلف در شهرستان‌های بزرگ توزیع شود، بسیار مفید است؛ زیرا فناوری در یک‌جا متمرکز نیست، چه در غیر این صورت از این جهت خطرناک است که امکان دارد با ایجاد یک مشکل، تمام فناوری از بین برود؛ همچنین با این کار تعداد نیروی متخصص تربیت‌شده کاهش می‌یابد.