سایت آزمون دکتری ( www.PhdAzmoon.Net ) – دغدغه و درد دل تعدادی از دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف حاکی از آن است که آنها چمدان های خود را برای رفتن بسته اند و منتظر دریافت مدرک تحصیلی شان هستند. تصمیم شان را قاطعانه گرفته اند و راهی برای ماندن ندارند.

چند قدم پیاده روی در دانشگاه شریف/ گسترش تب تحصیل در خارج ایران

 

به گزارش خبرنگار حوزه دانشگاهی  گروه علمی پزشکی باشگاه خبرنگاران جوان؛ دانشگاه صنعتی شریف به جرات یکی از بهترین دانشگاههای صنعتی کشور است که ۷۵ درصد اعضای هیئت علمی دانشگاههای کشور را تامین کرده است اما تبدیل به زیستگاه نخبگانی برای آن سوی آب ها شده است. مشکل از کجاست؟ چرا حاصل دسترنج دانشگاهی با این همه توان و پتانسیل در گسترش علم و پرورش نخبگان، باید عاید دانشگاههای خارجی دیگر شود؟
به نظر می رسد دانشگاه صنعتی شریف از این نظر برای دانشگاه های دیگر شناخته شده است که بیشترین نخبگان از این دانشگاه درخواست پذیرش و بورسیه می دهند. در حالیکه دانشگاه صنعتی شریف و بیشتر دانشگاههای ما توانایی های بزرگی دارند که به دلیل موانع موجود، پنهان مانده اند.
 اغلب این نخبگان به اذعان خودشان با توجه به مشکلات موجود کشور در زمینه های حمایتی، تمایلی به ماندن ندارند و اگر هم مهاجرت می کنند قصد بازگشت ندارند؛ چرا که علمشان در کشور عملی نمی شود.
اما سوال اینجاست که چرا ما در نگه داشتن این سرمایه های عظیم ناتوانیم؟
خبرنگار باشگاه خبرنگاران جوان برای پاسخ دادن به این سوال، میان دانشجویان صنعتی شریف رفت تا نظرشان را درباره این مهاجرت علمی و ناراحت کننده جویا شود.
می روم و بر می گردم
علی یکی از دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف که در رشته هوافضا درس می خواند، بین ساعات کلاسی اش در حیاط دانشگاه مشغول مطالعه با تبلتش بود. او بعد از شنیدن سوال خبرنگار ما پاسخی داد که زیاد هم دور از انتظار نبود و گفت: برای ادامه تحصیل ترجیح می دهم به خارج از کشور بروم، البته برای یک مدت کوتاه یعنی چیزی حدود دو سال و بعد بر می گردم چون طاقت دوری ندارم.
دکتری بهانه رفتن به خارج از کشور 
میترا نزدیک بوفه دانشگاه مشغول ناهار خوردن با همکلاسی اش بود، از سوالی که پرسیدم استقبال کردند. این دانشجو درباره ماندن یا رفتن بعد از دانش آموختگی اش، گفت: من در رشته مواد و متالورژی تحصیل می کنم و ترجیح می دهم مقطع دکتری رشته ام را خارج از ایران تحصیل کنم چرا که دانشگاههای ایران چندان برای این رشته زحمتی نکشیده اند و آینده این رشته هم در ایران مشخص نیست.
به گفته این دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف، دوره دکتری در ایران پنج سال است در حالی که در کشورهای دیگر این مدت کمتر است و اگر در کشورهای دیگر این مقطع را بگذارنیم کار مناسب تری با درآمد خوب در انتظارمان است.
قصد بازگشت به کشور ندارم
سمانه یکی دیگر از دانشجویان صنعتی شریف، رفتن را بر ماندن ترجیح می دهد و با ناراحتی درباره شرایط تحصیل در ایران می گوید: شریف را دانشجویان، شریف کردند. من می توانم جذب دانشگاه بهتری در مقاطع بالاتر شوم و با آرامش خاطر بهتری درس بخوانم.
احسان دانشجوی رشته مکانیک در مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه شریف است که روی یکی از سکوهای حیاط دانشگاه نشسته بود و با دوستاتش صحبت می کرد. نزدیکتر رفتم و سوالم را از او هم پرسیدم.
احسان گفت: دانشجوها اغلب به شریف می آیند تا این دانشگاه سکوی پرتابی به دانشگاه های برتر دنیا باشد، از نظر ما دانشجویان، شریف به فرودگاه نخبگان تبدیل شده است؛ عده ای داخل و عده ای خارج می شوند چون در ایران ارتباط دانشگاه و صنعت ضعیف است.
احسان که دل پری از وضعیت عدم توجه به نخبگان دارد، بر این باور است نا امیدی مخصوصاً در بین کسانی که ماندند و نرفتند موج می زند؛ من هم برای اینکه روزی افسوس نخورم، خواهم رفت. اگرچه تنهایی سخت است اما ارزشش را دارد.
مهسا دیگر دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف ، گفت: ترجیح می دهم در فضایی درس بخوانم تا بتوانم به راحتی کار مناسب با رشته ی خودم را پیدا کنم و پیشرفت کنم. شریف با توجه به جایگاهش این امکان را برای ورود به دانشگاه تراز اول خارجی برایم فراهم می کند.
اشکان هم مانند دیگر هم دانشگاهی های خود درصدد رفتن است اما چرا؟
اشکان تاکید دارد که برای ادامه تحصیل ترجیح می دهد به کشورهای دیگر برود و به درآمد کافی دست پیدا کند.
اظهارات رئیس دانشگاه شریف درباره خروج نخبگان
برای اینکه بتوانیم پاسخ های قانع کننده ای به سوالتمان بدهیم، سراغ محمود فتوحی رئیس دانشگاه صنعتی شریف رفتیم.
وی در خصوص فرار مغزها و اینکه شریف سکوی پرتاب است با رد اینکه دانشگاه تحت مدیریتش اصلا سکوی پرتابی برای دانشگاههای خارجی نیست، اظهار داشت: سکوی پرتاب بودن شریف را تایید نمی کنم ما برای جلوگیری از فرار مغزها تلاش می کنیم؛ برای مثال دوره های تحصیلات تکمیلی را افزایش می دهیم البته در حدی که امکانات داخل کشور اجازه دهد.
وی ادامه داد: به علاوه صنعتی شریف در زمینه کار آفرینی و جذب دانشجویان گام های موثری برداشته است. اقداماتی برای افزایش مهارت های لازم به دانشجویان انجام شده است که از جمله می توان به ایجاد مراکز رشد و پارک های علم و فناوری اشاره کرد.
بر اساس برخی نظرسنجی‌ها بسیاری از جوانانی که برای تحصیل و کسب علم و دانش عازم دیار فرنگ می‌شوند، بعد از رفتن به خارج علاوه بر آنکه دچار سرخوردگی شده‌اند، مواجهه با مسائل جانبی و حاشیه های اقامت در آن کشور، عطای تحصیلات را به لقایش بخشیده‌اند و برای نشنیدن زخم زبان بزرگترها در همان کشور مانده‌اند و به کارهایی همچون ظرف شویی، نظافت اماکن و مشاغلی از این دست بسنده کرده‌اند.
همه می‌دانیم که رفتن به بهانه‌ی نبود امکانات و پیدا نکردن کار مناسب ، تنها یک بهانه است که از طرف برخی جوانان به گوش می‌رسد چرا که در همین شرایط و در ایران بسیاری از جوانان دست به کارهایی زده‌اند که تمام جهانیان انگشت به دهان مانده‌اند از جمله آن می‌توان به بانوی ایرانی ۳۱ ساله‌ای به نام لیلا عراقیان اشاره کرد که در سن ۲۶ سالگی پل طبیعت را که هم‌اکنون یکی از نمادهای شهر تهران است طراحی کرد به طوری که مورد ستایش و توجه همه جهانیان قرار گرفت پس می‌بینیم در ایران هم با همه‌ی شرایط خوب و بد می‌توان بهترین بود و شایسته است با خیالبافی به دنبال ساختن خانه‌ای رویایی در غرب نباشیم.
گزارش از بهار الهی