0000-108.jpg

سایت آزمون دکتری ( www.PhdAzmoon.Net ) –  تحقیقات جدید نشان داد که یک درمان سلول بنیادی جدید بطور چشمگیری سلامت طولانی‌مدت در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی شدید و در مرحله پایانی را ارتقا بخشید.

به گزارش پی اچ دی آزمون به نقل از سرویس پژوهشی ایسنا، در این تحقیق که در شصت و پنجمین جلسه علمی سالانه دانشکده قلب و عروق آمریکا ارائه شده، ۱۰۹ بیمار بطور تصادفی از درمان سلول بنیادی یا یک دارونما استفاده کردند.

افرادی که درمان سلولی – استخراج سلول‌های بنیادی از مغز استخوان بیمار – دریافت کرده بودند، طی یک دوره ۱۲ ماهه، ۳۷ درصد نرخ نقطه پایان اولیه پائین‌تری که ترکیبی از مرگ‌ومیر، بستری شدن در بیمارستان قلب و مراجعه به پزشک برای بدتر شدن ناگهانی علائم نارسایی قلبی است، نشان دادند.

این بزرگترین کارآزمایی سلول بنیادی دارای کنترل دارونمای دو سو کور (double-blind) برای درمان نارسایی قلبی است که تاکنون ارائه شده است. بر اساس نتایج این تحقیق، پزشکان می‌توانند از آن به عنوان یک درمان بالقوه برای مبتلایان به نارسایی قلبی کلاس سه و چهار استفاده کنند.

نارسایی قلبی نوعی بیماری است که در آن، قلب به تدریج تضعیف شده و نمی‌تواند خون کافی را برای تامین نیازهای بدن پمپاژ کند. مبتلایان به نارسایی قلبی شدید و مرحله پایانی موسوم به کلاس سه و چهار اغلب هیچ گزینه درمانی به جز پیوند قلب یا دریافت یک دستگاه کمکی بطن چپ که یک ماشین پمپاژ قلب برای افراد در صف پیوند هستند، ندارند.

این تحقیق یک کارآزمایی بالینی فاز دو برای یک درمان سلول بنیادی جدید موسوم به ixmyelocel-T بود. در این روش، محققان یک نمونه از مغز استخوان بیمار را استخراج و برای دو هفته به منظور ارتقای بیشتر آن با افزایش تعداد سلول‌های بنیادی مفید پردازش کردند و در نهایت این مغز استخوان پردازش شده به عضله قلب بیمار تزریق شد. هدف این فرآیند، تقویت قلب با افزایش تعداد سلول‌های کاربرد عضله قلب است که به درمان احیاکننده نیز معروف است.

در میان بیمارانی که درمان سلولی دریافت کرده بودند، ۳٫۴ درصد از دنیا رفتند و ۳۷٫۹ درصد با مشکلات قلبی عروقی در بیمارستان بستری شدند که در مقایسه، این میزان در گروه دارونما به ترتیب ۱۳٫۷ و ۴۹ درصد بود. همچنین بیماران دریافت کننده سلول درمانی بطور متوسط زمان بیشتری تا نخستین رویداد جانبی داشتند. سایر سنجش‌های عملکرد مغز و کیفیت زندگی از جمله یک آزمایش دوام راه رفتن و سنجش میزان خون پمپاژ شده از بطن چپ با هر انقباض نیز نشان داد که گروه دریافت کننده ixmyelocel-T بهبود یافته بودند.

این پژوهش در مجله Lancet منتشر شده است.