1456303336219_5.jpg

سایت آزمون دکتری ( www.PhdAzmoon.Net ) –  دانشمندان دانشگاه تورنتو یک مجموعه از نانوذرات تغییرشکل‌ دهنده متصل به رشته‌ای از دی‌ان‌ای را طراحی کرده‌اند که می‌تواند داروها را بطور مستقیم به سلول‌های سرطانی منتقل کرده و عوارض جانبی مانند ریزش مو و آسیب‌های پوستی را به حداقل برساند.

به گزارش پی اچ دی آزمون به نقل از سرویس علمی ایسنا، بسیاری از داروهای سرطان، سلول‌های دارای رشد سریع را هدف قرار می دهند. آن‌ها پس از تزریق به بدن بیمار، با جریان خون در بدن به گردش پرداخته و به محض مشاهده سلول‌های دارای رشد سریع، آن‌ها را از بین می برند.

این سلول‌ها می‌توانند شامل تومورها باشند اما متاسفانه فولیکول‌های مو، پوشش داخل دستگاه گوارش و پوست نیز شامل این گروه دارای رشد سریع هستند.

محققان دهه گذشته را به بررسی چگونگی انتقال داروهای شیمی‌درمانی به خود تورمورها و نه جای دیگر پرداخته است. هیچ دو توموری با هم یکسان نیستند. سرطان پستان مرحله اولیه ممکن است بطور متفاوتی نسبت به سرطان لوزالمعده و حتی سرطان پستان در مراحل پیشرفته به درمان واکنش نشان دهد اینکه کدام ذرات می‌توانند به کدام تومورها وارد شوند به عوامل متعددی از جمله اندازه، شکل و شیمی سطح ذره بستگی دارد.

محققان به بررسی این امر پرداختند که چگونگی این عوامل به هدایت انتقال مولکول‌ها و نانوفناوری‌های کوچک به تومورها می‌شود و اکنون یک سیستم انتقال مولکولی هدف‌دار را طراحی کرده‌اند که از نانوذرات مادولار با شکل، اندازه و شیمی قابل تغییر با حضور توالی‌های دی‌ان‌ای خاص استفاده می‌کند.

تکه‌های این سیستم می‌تواند در اشکال بسیار مختلفی ساخته شده و مناطق اتصال می‌توانند پنهان یا در معرض دید باشند. آن‌ها برای واکنش نشان دادن به مولکول‌های زیستی از طریق تغییر شکل مانند کلیدی که درون قفل جای می‌گیرد، طراحی شده‌اند.

این قطعات تغییر شکل‌دهنده از تکه‌های ریز فلز با رشته‌های دی‌ان‌ای متصل به آن‌ها ساخته شده‌اند. به گمان محققان، این نانوذرات در جریان خون بطور بی‌ضرر گردش کرده تا رشته دی‌ان‌ای به یک توالی دی‌ان‌ای موسوم به نشانگر سرطان متصل شود.

زمانی که این امر رخ بدهد، ذره تغییر شکل داده و سپس کارکردش را اجرایی می‌کند که بر مبنای آن می‌تواند سلول‌های سرطان را هدف قرار داده، یک مولکول دارو را به سوی سلول سرطانی بفرستد یا سلول‌های سرطانی را با مولکولهای نشانگر برچسب‌گذاری کند.

این تحقیق در مجله PNAS and Science منتشر شده است.