26-237.jpg

سایت آزمون دکتری ( www.PhdAzmoon.Net ) –  معاون آموزشی دانشکده مهندسی دانشگاه شهید چمران اهواز از انعقاد پروژه طراحی و تولید پمپ‌های میله‌ای مکشی برای وزارت نفت به ارزش ۲۳ میلیارد تومان خبر داد.

دکتر افشین قنبرزاده در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه خوزستان، در این خصوص اظهار کرد: چاه‌های نفتی که در کشور ما وجود دارد قبلأ برای استخراج نفت از فشار خوبی برخوردار بودند اما در حال حاضر به علت طول عمر بالای آن‌ها این فشار کاهش داشته است؛ روش‌های مختلفی برای افزایش این فشار وجود دارد که به آن‌ها روش‌های ازدیاد برداشت می‌گویند.

وی افزود: وزارت نفت برای پروژه‌های ازدیاد برداشت به پمپ‌هایی نیاز دارد و تا کنون حدود ۳۸ عدد از پمپ‌های میله‌ای مکشی در چاه‌های نفت شرکت مناطق نفت‌خیز جنوب نصب و راه‌اندازی شده که تمام مراحل نصب و راه‌اندازی این پمپ‌ها توسط شرکت‌های خارجی انجام شده است و شرکت‌های ایرانی نقش واسطه را داشته‌اند.

مجری پروژه طراحی و ساخت پمپ‌های میله‌ای مکشی چاه‌های نفت هدف این پروژه را تولید این پمپ‌ها در داخل کشور عنوان کرد و گفت: تولید این پمپ‌ها در کشور به فناوری خاصی نیار دارد و این پروژه فقط محدود به تولید دانش فنی نیست بلکه دانش فنی باید ایجاد و تبدیل به فناوری شود و تجاری‌سازی نیز اتفاق بیافتد.

قنبرزاده مأموریت دانشگاه در این پروژه را در بخش تولید دانش فنی و تبدیل آن به فناوری عنوان کرد و افزود: بخش تجاری‌سازی این فناوری توسط یک شرکت در زمینه ساخت تجهیزات نفتی، انجام می‌شود. در قراردادی که بین دانشگاه شهید چمران اهواز و وزارت نفت منعقد شده، تولید ۱۵ پمپ توسط دانشگاه پیش‌بینی شده است اما تولید انبوه این محصولات و راه‌اندازی خطوط تولید توسط یک شرکت انجام می‌شود.

وی با بیان این‌که یک تیم ۲۰ نفره متشکل از اعضای هیئت‌علمی باتجربه دانشگاه و بعضی از کارشناسان مجرب صنعت نفت در اجرای این پروژه همکاری دارند، ادامه داد: همچنین دانشجویان تحصیلات تکمیلی در این پروژه در کنار افراد متخصص حضور دارند و زیرنظر آن‌ها بخشی از کارها را انجام می‌دهند که این موضوع موجب می‌شود دانشجویان هنگام فارغ‌التحصیلی به افرادی باتجربه در این حوزه صنعتی تبدیل شوند.

این استاد دانشگاه شهید چمران اهواز درباره تغییرات ایجاد‌شده در قراردادهای وزارت نفت با دانشگاه‌ها، خاطرنشان کرد: در گذشته شرکت نفت پروژه‌ای را تعریف می‌کرد و دانشگاه آن را انجام می‌داد و ماحصل آن، ارائه یک گزارش فنی، تولید یک قطعه یا ساخت یک محصول بود و قرارداد در همین نقطه به اتمام می‌رسید.

قنبرزاده ادامه داد: مشکلی که در این قراردادها وجود داشت، این بود که با توجه به اینکه شرکت نفت یک کارخانه سازنده نیست، باید کارخانه‌ای پیدا می‌کرد تا این طرح‌ها را به تولید انبوه برساند؛ در حال حاضر قراردادها به این صورت است که از ابتدا یک بخش خصوصی و سرمایه‌گذار باید حضور داشته باشند تا هم حمایت‌های فنی لازم را ارائه دهند و هم محصول را به تولید انبوه برسانند.

وی در پایان خاطرنشان کرد: این پروژه یک پروژه کاربردی است که به‌واسطه آن چندین شغل ایجاد می‌شود و دانشگاه با این پروژه وارد حوزه فناوری و کارآفرینی شده است. قرار است این پروژه در مدت ۳۲ ماه اجرایی شود.