794-2.jpg

سایت آزمون دکتری ( www.PhdAzmoon.Net ) –  رئیس دانشگاه محقق اردبیلی گفت: باید یک بدنه واحد تصمیم‌گیر بر کمیت و کیفیت دانشگاه‌های کشور نظارت کند.

گودرز صادقی در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) منطقه اردبیل، با اشاره به مشکلات آموزش عالی و اینکه آموزش عالی، متولی واحدی در کشور ندارد، گفت: اصولاً یک بدنه تصمیم‌گیر لازم است که بر کمیت و کیفیت دانشگاه‌ها نظارت کند و تصمیمات آن فصل الخطاب باشد.

وی با بیان اینکه در حال حاضر دانشگاه‌های علوم‌پزشکی از سایر دانشگاه‌ها جدا شده و غرق در امور اجرایی و خدماتی شده و از وظایف آکادمیک خود فاصله گرفته‌اند، افزود: اکنون دانشگاه آزاد اسلامی به راه خود می‌رود و دانشگاه‌های سراسری و غیرانتفاعی و سایر نیز هر کدام به سمت و سویی می‌روند.

صادقی فاصله بین کیفی‌ترین و بی‌کیفیت‌ترین مراکز آموزش عالی را بسیار زیاد دانست و تصریح کرد: اگر چاره‌ای در این خصوص اندیشیده نشود، ارزش مدارک دانشگاهی ما در دنیا زیر سؤال خواهد رفت.

رئیس دانشگاه محقق اردبیلی با اشاره به تعداد زیاد مراکز آموزش عالی در کشور و ظرفیت بالای پذیرش آنها، خاطرنشان کرد: هر چقدر پوشش آموزش عالی بیشتر شود، باعث افزایش سطح سواد عمومی و قابلیت‌های مردم خواهد شد، ولی وقتی این ظرفیت آنقدر بالا برود که هر کسی که خواست بتواند صاحب مدارک دانشگاهی شود، آموزش عالی لوث می‌شود.

وی اضافه کرد: در بسیاری از کشورهای پیشرفته ظرفیت دانشگاه‌ها در حد ۳۰ تا۴۰ درصد متقاضیان ورود است، در حالی که در کشور ما تقریباً همه متقاضیان می‌توانند وارد دانشگاه‌ها شوند.

صادقی با بیان اینکه اگر همه مدرک دانشگاهی داشته باشند، توقع فارغ‌التحصیلان در گرفتن مشاغل بالاتر می‌رود، ادامه داد: اگر کارخانه بزرگی مثلاً با میزان اشتغال هزار نفر تأسیس کنیم چند نفر مهندس لازم دارد؟ چند نفر کارگر ماهر و فنی؟ چند نفر کارگر ساده؟ باید به اطراف خود نگاه کنیم و در بین کسانی که می‌شناسیم از افراد بین ۲۰ تا ۳۰ سال چند درصدشان را می‌توان به عنوان کارگر ساده به کار گرفت؟ با وضعیت پیش آمده، حتی اگر اقتصاد و صنعت ما دوباره شکوفا شود، با انبوه افرادی روبرو می‌شویم که تن به کارهای معمولی نمی‌دهند و برای مدارک و مدارج آنها هم شغل پیدا نمی‌شود، اگر هم یک نفر را با مدرک کارشناسی‌ارشد به عنوان کارگر ساده بخواهیم استخدام کنیم فریادش به آسمان بلند می‌شود که در این کشور مرا که نخبه هستم تحقیر می‌کنند.

رئیس دانشگاه محقق اردبیلی با اشاره به توسعه و یا عدم توسعه شهرستان‌های کوچک با وجود مراکز آموزش عالی، تاکید کرد: توسعه فقط با تربیت نیروی تحصیل‌کرده بیکار حاصل نمی‌شود، اگر توسعه مدنظر است، کارخانه، کارگاه، مزرعه و شرکت باید درست کرد نه دانشگاه.

وی با بیان اینکه اگر ما در یک شهر کوچک جایی که از شهریت به معنای واقعی برخوردار نیست تحصیل کنیم، افق دیدمان محدود می‌شود، ادامه داد: شهرهای بزرگ و مراکز استان‌ها در کنار دانشگاه، مراکز فرهنگی، سینما، تئاتر، موزه، تفرجگاه، اساتید برجسته، مراکز دینی و امکانات دیگری هم دارند و حضور دانشجویان از اقصی نقاط کشور باعث تضارب آرا و آشنایی با مناطق و فرهنگ‌های مختلف می‌شود.

صادقی اضافه کرد: اگر قرار باشد یک نفر در همان شهر کوچکی که دیپلم گرفته لیسانس و فوق لیسانس بگیرد و از تلمذ نزد اساتید برجسته محروم باشد، چگونه می‌تواند منشأ خدمات بزرگتر باشد؟ اگر یک نفر بخواهد در یک شهر یکصد هزار نفری شهردار شود باید در یک شهری بزرگتر و آبادتر در داخل یا خارج از کشور تحصیل کند و با مظاهر و مدیریت شهری آشنا شود تا بتواند شهر خودش را جلو ببرد.

وی در خصوص راهکارهای برون‌رفت از مسائل و مشکلات فوق، گفت: در مرحله اول باید دانشگاه‌های پزشکی و غیر پزشکی دوباره زیر چتر وزارت علوم، تحقیقات و فناوری قرار گیرند و سپس در مورد ظرفیت پذیرش دانشجو در کل کشور بطور عام و در دانشگاه‌های غیردولتی بطور خاص تجدیدنظر شود.

رئیس دانشگاه محقق اردبیلی با بیان اینکه وزارت علوم، تحقیقات و فناوری باید به عنوان متولی اصلی، بر امورات آموزش عالی کشور نظارت کند، تصریح کرد: دانشگاه‌های سراسری نیز باید بار اصلی آموزش عالی را به دوش بکشند و ظرفیت کلیه مراکز آموزش عالی دیگر از جمله دانشگاه‌های آزاد اسلامی، پیام‌نور، جامع علمی‌کاربردی و غیرانتفاعی از مجموع ظرفیت دانشگاه‌های سراسری کمتر باشد.

صادقی با بیان اینکه اینگونه مراکز باید مکمل دانشگاه‌های اصلی کشور باشند، خاطرنشان کرد: در حال حاضر این رابطه برعکس است و دانشگاه‌های سراسری در وضعیت محاق قرار گرفته‌اند و انگار طفیلی هستند.

وی با بیان اینکه باید از شورای عالی انقلاب فرهنگی خواسته شود در این مورد نقش کلیدی و محوری ایفا کند و آموزش عالی کشور را از وضعیت فعلی نجات دهد، افزود: این کار سخت است، ولی دولت‌ها برای انجام کارهای سخت روی کار می‌آیند، نه برای تکرار و ادامه اشتباهات موجود.