سایت آزمون دکتری ( PhdAzmoon.Net ) آزمون دکتری ۹۲ سراسری :در این مقاله به یافتن ریشه اصلی پذیرش دانشجوی دکتری به شیوه سلیقه ای محور خواهیم پرداخت.

مصاحبه آزمون دکتری

باید ملاک‌های مصاحبه دکتری روشن باشد تا داوطلب بداند، در صورتی که در مصاحبه شرکت می‌کند، با چه مواردی روبه‌رو می‌شود و خلاقیت یا اطلاعات کلی وی ارزیابی می‌‌شود؛ هر زمان که داوطلب احساس اغنایی در روند پذیرش داشته باشد و با یک فرآیند روشن و شفاف روبه‌رو باشد، می‌تواند حتی در صورت پذیرفته نشدن هم آن را به آسانی بپذیرد.

تعین معیارهای مصاحبه آزمون دکتری

تعین معیارهای مصاحبه آزمون دکتری نوعی استاندارد سازی است که دفتر “پذیرش سلیقه ای محور” را به مرور می بندد و همچنین اراده و خواست وزارت علوم را نیز پیاده سازی خواهد کرد.
دانشگاهی مانند دانشگاه تهران حدود ۱۰درصد پذیرش دانشجوی دکتری را به خود اختصاص داده است یعنی از ۱۰۸۰۰نفر ظرفیت آزمون دکتری ۹۱ تقریبا ۱۰۸۰ داوطلب در این دانشگاه پذیرش شده اند.و دانشگاه صنعتی شریف نیز به همین شکل تقریبا ۱۰درصد را در بر میگیرد.
اعمال سلیقه در آزمون دکتری در آموزش عالی بی‌عدالتی فاحشی بوده و نظر برخی رؤسای دانشگاه‌های تهران مبنی بر متمرکز کردن پذیرش دانشجوی دکتری توهین و ظلم در حق دانشجویان و دانشگاه‌های دیگر است. چرا این مسئله به ضرر دانشجویان خارج از هر دانشگاه تمام می‌شود.
مشخص شدن معیار های مصاحبه و آزمون دکتری نیمه متمرکز باعث ایجاد فرصت برای دانشجویان همه استان‌ها و رقابت سالم خواهد شد.با اینکه بخش زیادی از پذیرش دانشجوی دکتری متعلق به دانشگاه های تهرانی است با این حال درصد بالایی از موفقیت های اخیر تولید علم ایران مربوط به دانشگاه های غیرتهرانی می باشد.
باتوجه به اینکه طراحان سوال آزمون‌ها و کنکورها استادان دانشگاه‌های پایتخت بوده و نیز درآمدهای اختصاصی و کمک‌های مردمی، خیرین و موقوفات دانشگاه‌های پایتخت حداقل ۲۰ برابر دانشگاه‌های شهرستان‌هاست با این حال کیفیت علمی دانشگاه‌های دیگر استان‌ها کمتر از دانشگاه‌های پایتخت نیست و نتیجه المپیادهای علمی را دانشجویان شهرستانی رقم می زنند.
آیا این سوء‌گیری‌ها و اعمال سلیقه‌ها زحمت دانشجو، استاد و دانشگاه‌ها را زیر سوال نمی‌برد؟
علا رغم اینکه ۸۱ درصد داوطلبان دوره دکتری خواستار کاهش وزن مصاحبه آزمون دکتری می باشند مدیران ارشد دانشگاه های برتر از این خواسته حمایت نمی کنند.
انتخاب دانشجویان مورد نظر اساتید با رکن اصلی مصاحبه راهی ست که بسیاری از دانشگاه های معتبر جهان برگزیده اند.. اما این دلیل نمی شود پذیرش دانشجوی دکتری با مصاحبه و بدون وجود آزمون کتبی و کنکور ملاک کاملی برای ارزیابی داوطلبان دکتری در ایران باشد.
نحوه پذیرش دانشجوی دکتری که در دانشگاههای آمریکا انجام میگیرد با در نظر گرفتن همه جوانب با آزمون خطایی چندین ده ای به این مرحله رسیده است.اکثر دانشگاههای برتر جهان “خصوص” هستند و قوانین داخلی خود را دارند یعنی هر وقت بخواهد دانشجو میگیرند آن هم با معیار هایی که مختص به خود آن دانشگاه است.
در ایران “دانشگاه آزاد اسلامی” وجه غیر دولتی دارد و مسلما با صلاح دید و ملاک های خود دانشگاه آزاد فرآیند پذیرش دکتری را به انجام میرساند.مثلا پذیرش دانشجوی دکتری بدون آزمون در دانشگاه آزاد اسلامی برای سال ۹۲ نخواهد بود.کس هم نمیتواند خرده بگیرد چون “دولتی نیست”.
دانشگاه‌های بسیاری از نقاط جهان با تکیه بر ارزیابی سوابق متقاضیان و ‌گاه پس از یک مرحله مصاحبه با ایشان نسبت به انتخاب دانشجویان دکتری تصمیم می‌گیرند و دلیل این امر هم این می تواند باشد که چیزی به اسم کنکور در مقاطع عالی ندارند.
معیار های ارزیابی و پذیرش دانشجوی دکتری آنچنان نابه سامان است که فردی در یک دانشگاه به حداقعل نمره نمی رسد و در دانشگاه مجاور رتبه یک را به آن داوطلب می دهند.
در همین راستا گریزی به ملاکهای ارزیابی دانشگاه تهران میزنیم. در ازریابی تخصصی دانشگاه تهران با در نظر گرفتن عامل معدل۳ تا ۵درس تخصصی در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد ، به خودی خود کسی نمره صفر در مصاحبه نمیگیرد.
در بخشی دیگر ارزیابی عمومی ، منظور از ارزیابی عمومی انگیزه فردی، تمام وقت بودن، موضوع مورد علاقه برای رساله دکتری، تسلط به زبان و گفتار فارسی، کیفیت پایان نامه کارشناسی ارشد و سایر موارد است که عملا هیچ معیار و نمره ای به صورت استاندارد ندارد چرا که “گفتارفارسی”یک عامل سوخته خواهد بود و تنها در مواردی که داوطلب نمره بالای کسب کرده باشد نمره این آیتم را کم در نظر میگیرند. و یا موضوع پایان نامه که موضوع کاملا سلیقه ای است و نمیتوان آن را بارم بندی کرد.
مجموع برایند ارزیابی عمومی و تخصصی ۰-۵۰ امتیاز بود که هیچ کدام از اینها بارم بندی نشده است.
در بخش ارزیابی سوابق و مدارک قسمت اول: ۲۰-۰ امتیاز، تسلط به زبان انگلیسی عمومی از صفر تا ۸ امتیاز، معدل کل تراز شده دوره کارشناسی: از صفر تا ۶ امتیاز به ازاء معدل از ۱۲ تا ۲۰، معدل کل تراز شده دوره کارشناسی‌ارشد: از صفر تا ۶ امتیاز به ازاء معدل از ۱۴ تا ۲۰ بود و قسمت دوم ارزیابی سوابق و مدارک ، ۰-۳۰ امتیاز را شامل میشد که مربوط به رزومه داوطلب می شد.
باز هم با همه این تفاسیر تصمیم گیرنده اصلی”هیات ممتحنه”می باشد. طبق آیین نامه هیات آزمون گیرنده حد اقعل ۷ نفر باید باشد.از دیدگاه هیات ممتحنه ۱-کسی گفتار فارسی روزمره را بلد نبود.۲-معدل کارشناسی و ارشد آنها ۱۲ یا ۱۴ بود.۳-حتی یک مقاله هم نداشتند ۴-معدل۳ تا ۵درس تخصصی در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد آنها در سطح ما نبود.پس به آنها نمره “-۰-” تعلق میگیرد.
گفتنی است میانگین معدل کسانی که در دوره دکتری پذیرش شده اند ۱۷/۲۰ بوده است.

استاد راهنمای غایب یعنی دانشجو در نقش کزت

مشکل تاکیدی که برخی دانشگاهها نظیر شریف و تهران و به اصطلاح ۱۰ دانشگاه برتر در اعمال سلیقه جهت پذیرش دانشجو دارند خیلی فراتر از تعصب نسبت به دانشگاه و دانشجویان آن می باشد.

مسئله اصلی این است که تعداد زیادی از اساتید این دانشگاهها صرفا به دنبال افرادی هستند که بتوانند بدون راهنمایی آنها و به عبارت دیگر بدون صرف وقت از سوی استاد، به طور خودمحور کارش را انجام داده و مقاله برای استاد منتشر نماید و بدین ترتیب استاد بتواند بدون مشکل و صرف وقت به هدف نهایی که تولید مقاله بیشتر می باشد برسد.

می دانیم که چند سالی است تولید مقاله بیشتر در دانشگاهها به هر قیمت به صورت یک هدف اول و آخر در آمده است. مسئله اصلی این است که در مورد اساتید مثلا در حوزه فنی و مهندسی در این دانشگاهها مسئله تدریس در دانشگاه و کار دانشگاهی اولویت دوم و سوم می باشد و اولویت اصلی آنها کارهایشان در خارج از دانشگاه و در شرکت های مختلف می باشد که این عامل به هیچ وجه اصلاح پذیر نیست. لذا نمی توانند وقت زیادی را در دانشگاه صرف نمایند پس طبیعی است که صرفا به دنبال کسی باشند که او را کاملا بشناسند و مطمئن باشند بدون در دسر و بدون کمک استاد بتواند وظیفه تهیه مقاله برای ارتقاء علمی استاد را انجام دهد.

شیوه تربیت دانشجو در  دانشگاه های  برتر  پژوهش محور و تربیت دانشجوی دانشگاه شهرستان آموزش محور است.

دقیقا به همین خاطر است که در اکثر دانشگاههای به اصطلاح برتر بحث آموزش و تدریس دروس و امتحان از دروس و تصحیح اوراق از سوی اساتید اصلا مهم قلمداد نمی شود و یک مسئله حاشیه ای و وقت گیر می باشد و مسئله اصلی رساله و تولید مقاله است زیرا استاد به دلیل مشغله های اصلی در خارج از دانشگاه اصلا به دنبال وقت گذاشتن روی بالابردن کیفیت در آموزش و اهمیت دادن به تدریس دروس نمی باشد. در این مورد دانشگاههای شهرستان ها نسبت به دانشگاههای برتر بیشتر به بحث آموزش می پردازند و به همین دلیل است که در رقابت آزمون کتبی بعضا یک دانشجو از شهرستان نمره بیشتری نسبت به یک دانشجوی دانشگاه برتر می آورد و دلیل آن این است که دانشجوی دانشگاه برتر صرفا مهارت در تحقیق و تولید مقاله را افزایش داده است.

تولید مقاله به  قیمت نابود کردن آموزش

بنابراین اگر مسئله اعمال سلیقه بخواهد ریشه ای حل شود باید راهکاری ایجاد گردد که اساتید مجبور شوند اولویت اصلی خودشان را به کارهای دانشگاهی و آموزشی قرار دهند. لذا آنوقت این موضوع که فلان دانشجو بدون نیاز به راهنمایی مقاله تولید می کند و برای دانشجوی دیگر باید وقت کارهای اصلی و سود آور خارج دانشگاه را گذاشت و راهنمایی کرد کمرنگ می گردد. البته همه اساتید اینگونه نیستند ولی جو غالب در دانشگاههای برتر فعلا بحث تولید مقاله یا پیپیر میکر به هر قیمت است و متاسفانه سایر اساتید هم برای اینکه از قافله عقب نمانند مجبور می شوند همرنگ جماعت گردند.

ریشه اصلی پذیرش دانشجوی دکتری به شیوه سلیقه ای محور

پس مشکل اصلی عدم توجه به بحث آموزش در مقابل بحث پژوهش می باشد. هرچند برای انجام کار پژوهشی نیز نیاز به داشتن دانش آموزشی و گذراندن دروس می باشد ولی بین میزان اطلاعات مورد نیاز برای اینکه دانشجو از لحاظ آموزشی به یک درس مسلط باشد در مقابل اینکه صرفا بخواهد از بخشی از آن به صورت موردی در تحقیق استفاده نماید فرق زیادی وجود دارد.این برداشت صرفا نظر ( PhdAzmoon ) است و منتظر نقدهای سازنده قشر تحصیلات تکمیلی هستیم.

سایت آزمون دکتری : www.PhdAzmoon.Net

عضویت در خبرنامه سایت آزمون دکتری